Według słownika Miriam-Webster kościół to:

1.    budynek przeznaczony dla publicznego, szczególnie chrześcijańskiego nabożeństwa
2.    duchowieństwo lub administracja religijnego ciała
3.    ciało lub organizacja religijna wierzących, jako: a) całe ciało Chrześcijan b) denominacja (kościół Prezbiteriański) c) parafia (kongregacja)
4.    publiczne duchowe uwielbienie (chodzenie do kościoła każdej niedzieli)

Webster definiuje kościół zgodnie z tym, jak to słowo jest używane dzisiaj. Tej samej definicji zostałem nauczony, jako mały chłopiec, kiedy składałem ręce i recytowałem hymn: „Tu jest kościół i jego wieża, otwórz drzwi, tu są wszyscy ludzie”.

Jednak Jezus przedstawił termin „kościół” mając na myśli zupełnie inne znaczenie. Użył on słowa „ekklesia”, które opisuje po prostu grupę, zgromadzenie ludzi. Taka jest pierwotna definicja tego słowa. On opisał „kościół“, jako ludzi, którzy podążają za Nim – ludzi chodzących w posłuszeństwie Jemu. Ludzi - Jego naśladowców, nic więcej ponad to...

Niemniej jednak w momencie, kiedy dostałem powołanie do bycia pastorem kościoła, nie kwestionowałem dłużej tego, w jaki sposób został on założony. Zaczęliśmy z budynkiem i grupą chrześcijańskich liderów. Zapraszaliśmy, planowaliśmy i organizowaliśmy, zbieraliśmy się na niedzielnych nabożeństwach. Zbudowaliśmy kolejne budynki i rozpoczęliśmy kolejne nabożeństwa, aby zapraszać na nie ludzi. Wdrożyliśmy programy dla starszych i młodzieży, mężczyzn i kobiet, małżeństw i rozwiedzionych. Zatrudniliśmy personel i zorganizowaliśmy grupy służby.

Nie zdając sobie z tego sprawy, podążaliśmy za ludzkimi tradycjami kościelnego życia rozwiniętymi przez stulecia: katedrami, nabożeństwami prowadzonymi zza kazalnic, ławkami, porządkiem spotkania, itd. Każda z tych rzeczy może być użyteczna na swój sposób (Bóg może użyć wszystkiego), ale nie miały one miejsca w pierwotnej definicji „kościoła”.